25. Scouting Titus Brandsma - Maastricht

Nu wordt ‘t zenuwenboel: we zijn dus nu echt aan het gokken op de eindstreep die eigenlijk net te ver weg ligt. Gaan we het dus op die enkele minuutjes verliezen. Het stressgehalte zit op 9,3 (gemiddeld gerekend) en ook deze groep zal een korter als bedacht en bedoeld bezoek meemaken. We verliezen 1,2 minuut met het vinden van de toegangsdeur maar we vallen in een bad van heel veel Scoutingplezier: heel veel bedrijvigheid en een ontvangst in versneld tempo met volle begrip. We spreken in een versneld tempo en in blokletters onze wensen en felicitaties uit en ontvangen alle begrip voor dit allerkortste bezoek van de TOUR (4 minuten). Hun gezamenlijke afscheidsgroet klonk als een onvervalste Scoutingyell. Nog maar 11 minuutjes, maar we moeten wel cross door groet-Mestreech en hebben te zoeken naar het allerlaatste Scoutinggebouw in de compleet andere hoek van de stad….

Diagonaal met een lange singel, een te drukke brug, vele verkeerslichten zonder groene golf, een chauffeur die inmiddels met een steigersjorring aan de stoel is geknoopt om rechtop te blijven chauffeuren en een clubje op hol geslagen timewatchers en TomTommers passeren we de laatste 5 minuten van de recordpoging. Die Roemerstraat ligt toch wel erg diep in de achterzijde van de stad en …… om 20.38u rijden we de Roemerstraat in. Zoekzoekzoek naar een opvallend jeugdgebouw. JA daar! In het donker ontwaren we een hoog raam met veel licht en een computerscherm. Onmiskenbaar. Wat zich dan afspeelt is niet meer te beschrijven, want dat ben ik kwijt. Toen ik de volgende dag de film “Rat Race” kreeg ik een kleine Deja-vu, maar ik herinner me wel iets van “Bus uit! Rennuh. GO-GO-GO!” en een gezamenlijke check van de 8 polshorloges: 20.40u!!! Op de minuut af en zonder te foetelen redden we het. We staan 13 uur later in het laatste Scoutinggebouw van de Limburgse JOTA / JOTI. GREAT, We made it!!! De recordpoging is geslaagd. De 26 Limburgse groepen van Rayon M bezoeken binnen 13 uur.